Rhodesian ridgeback 

Jest to rasa pochodząca z Południowej Afryki. Powstała ze skrzyżowania prymitywnych psów rdzennych plemion afrykańskich z myśliwskimi psami Europejczyków.
Stworzono ją dla potrzeb myślistwa rozwijającego się wśród białych mieszkańców Afryki Południowej. Potrzebowano psa, który potrafi przetrwac w ciężkich afrykańskich warunkach, umie polowac na afrykańską zwierzynę oraz posiada charakter czyniacy z niego dobrego wspólpracownika. Dzisiejszy ridgeback jest psem zdecydowanym, odważnym, samodzielnym i bardzo sprytnym. Jest harmonijnej, eleganckiej budowy; silny, zwinny i muskularny, ma dużą wytrzymałość fizyczną i łatwo się adaptuje do nowych warunków. Sprawdza się jako pies rodzinny, przy zachowaniu wlaściwych zasad opieki i wychowania. Kocha naturę i przestrzeń, potrzebuje dużo ruchu. Jest bardzo przywiązany do swojej rodziny i jest gotowy stanąć w jej obronie. Jest także czujnym, cichym stróżem, lecz rzadko atakuje. Zawsze stara się unikać bezpośredniej walki, zarówno przy polowaniu jak i w życiu codziennym. Jest silnym terytorialistą, co sprawia, że samce tej rasy bywają bezkompromisowe dla innych spotkanych psów. W wychowaniu ridgebacka trzeba być wyrozumiałym i cierpliwym, gdyż w zwiazku z jego niezależną naturą tylko w ten sposób można do niego dotrzeć. Nigdy nie będzie podporządkowanym, służalczym psem. Będzie wspaniałym, lojalnym i oddanym przyjacielem, ale wyłącznie na partnerskich zasadach. Źle traktowany zamknie się w sobie i odmówi wspólpracy. Nie znosi ostrego traktowania, musi czuć się kochany i rozumiany. Bardzo potrzebuje towarzystwa, samotność jest dla niego destrukcyjna. Wlaściciel powinien być konsekwentny, bo pies tem potrafi wykorzystać każdą lukę w metodach wychowawczych swojego pana. W stosunku do dzieci jest pobłażliwy i wykazuje dużo cierpliwości, jednak należy uważać by dziecko nie nadużywało tego - ridgebacki się szanują. Młody pies tej rasy może w zabawie niechcący zrobić krzywdę małemu dziecku. Generalnie jest to rasa stosunkowo zdrowa, jednak często zdarza się dysplazja stawów biodrowych i łokciowych. W Polsce nie ma obowiązku prześwietlania tej rasy ku dysplazji, lecz wszędzie za granicą  jest to wymagane do hodowli.
Inne schorzenia, na które trzeba zwrócić uwagę, to:
  -  dermoid sinus,
  -  OCD,
  - dziedziczna niedoczynnosc tarczycy,
  - epilepsja.

Opis rasy przygotowała:
Monika Loda